Pomoc Psychologiczno-Pedagogiczna

POMOC PSYCHOLOGICZNO - PEDAGOGICZNA

W PRZEDSZKOLU

 

Podstawy prawne:

 

  • Ustawa z dnia 14 grudnia 2016r. – Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 996 z późn. zm.)

 

  • Rozporządzenie MEN z dnia 9 sierpnia 2017r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz.U. z 2017r., poz. 1591)

 

 

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w przedszkolu polega na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia i czynników środowiskowych wpływających na jego funkcjonowanie w przedszkolu, w celu wspierania potencjału rozwojowego ucznia i stwarzania warunków do jego aktywnego i pełnego uczestnictwa w życiu przedszkola oraz w środowisku społecznym.

 

Pomocy psychologiczno-pedagogicznej w przedszkolu udzielają uczniom nauczyciele, wychowawcy oraz specjaliści wykonujący w przedszkolu zadania z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w szczególności psycholodzy, pedagodzy, logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni, zwani „specjalistami”.

 

W przedszkolu pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana rodzicom uczniów i nauczycielom w formie porad, konsultacji, warsztatów i szkoleń.

 

W przedszkolu pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana w trakcie bieżącej pracy z uczniem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów, a także w formie:

1) zajęć rozwijających uzdolnienia;

2) zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, rozwijających kompetencje emocjonalno-społeczne oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;

3) zindywidualizowanej ścieżki realizacji obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego;

4) porad i konsultacji

 

Zindywidualizowana ścieżka realizacji obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego jest organizowana dla uczniów, którzy mogą uczęszczać do przedszkola, ale ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności ze stanu zdrowia nie mogą realizować wszystkich zajęć wychowania przedszkolnego wspólnie z oddziałem przedszkolnym i wymagają dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych potrzeb edukacyjnych.

 

 

 

ORGANIZACJA KSZTAŁCENIA SPECJALNEGO

W PRZEDSZKOLU

 

Podstawy prawne:

 

  • Ustawa z dnia 14 grudnia 2016r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 996 z późn. zm.)

 

  • Rozp. MEN z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym (Dz. U. z 2017 r., poz.1578)

 

  • Rozp. MEN z dnia 17 marca 2017 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli  (Dz. U. z 2017 r. poz. 649 z późn. zm.)

 

  • Rozp. MEN z dnia 7 lutego 2012r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. z 2012r. poz. 204 z późn zm.)

 

  • Rozp. MEN z dnia 28 marca 2017r. w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół (Dz. U.z 2017r. poz. 703)

 

 

Podstawą organizowania kształcenia specjalnego dla ucznia jest orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydane przez publiczną poradnię psychologiczno – pedagogiczną w tym specjalistyczną dla dzieci:

 

1) niepełnosprawnych:

- niesłyszących,

- słabosłyszących,

- niewidomych,

- słabowidzących,

- z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją,

- z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym

   lub znacznym,

- z autyzmem,w tym z zespołem Aspergera,

- z niepełnosprawnościami sprzężonymi,

 

2) niedostosowanych społecznie,

 

3) zagrożonych niedostosowaniem społecznym

– wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy.

 

 

Dyrektor przedszkola odpowiada za realizację zaleceń wynikających z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego.

 

W przedszkolu zespół nauczycieli i specjalistów dokonuje  wielospecjalistycznej oceny funkcjonowania ucznia oraz opracowuje indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny dla dziecka.

Spotkania zespołu odbywają się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż dwa razy w roku szkolnym.

Rodzice ucznia zostają poinformowani o terminach spotkań zespołu oraz mają prawo w nich uczestniczyć.

Rozporządzenia określają także wymiar godzin oraz czas trwania zajęć rewalidacyjnych.

 

 

 

INDYWIDUALNE NAUCZANIE

 

Podstawy prawne:

 

  • Rozp. MEN  z dnia 9 sierpnia 2017r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży (Dz.U. z 2017r. poz. 1616)

 

Indywidualne nauczanie jest formą kształcenia przeznaczoną tylko dla uczniów chorych, którym stan zdrowia czasowo uniemożliwia chodzenie do szkoły.

 

Indywidualne nauczanie organizuje się na czas określony wskazany w orzeczeniu o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego.

 

Zajęcia indywidualnego przygotowania przedszkolnego  prowadzi się w miejscu pobytu dziecka lub ucznia, w szczególności w domu rodzinnym.

 

Tygodniowy wymiar godzin zajęć indywidualnego przygotowania przedszkolnego realizowanych z dzieckiem wynosi od 4 do 6 godzin.

 

 

Pozostałe kwestie dotyczące udzielania pomocy psychologiczno – pedagogcznej, organizacji kształcenia specjalnego oraz nauczania indywidualnego regulują odpowiednie przepisy prawne.